Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012

Λίγα λόγια για τον τραυλισμό

Ο τραυλισμός είναι η διαταραχή στην ροή της ομιλίας που έχει τις ρίζες της, τις περισσότερες φορές, στην πρώτη παιδική ηλικία των 3-4 ετών. Στην αρχή μπορεί να είναι δικαιολογημένος/φυσιολογικός γιατί σε αυτήν την ηλικία οι ομιλητικές δυνατότητες δεν συμβαδίζουν με το ρυθμό της σκέψης.
Το πέρασμα από το φυσιολογικό στο παθολογικό τραυλισμό είναι δύσκολο να το αντιληφθεί κάποιος για αυτό είναι απαραίτητη η παραπομπή του παιδιού σε ειδικό.
Σε κάθε περίπτωση η επίμπονη επέμβαση των γονέων ή των παιδαγωγών στην ομιλία του παιδιού επιδεινώνει και εδραιώνει τον τραυλισμό.
Η αντιστοιχία των παιδιών του τραυλίζουν είναι 4:1 αγόρια/κορίτσια. Από την αλλη μεριά όμως τα αποτελέσματα της λογοθεραπείας στα αγόρια είναι πολύ καλύτερα από ότι στα κορίτσια.

Σε γενικές γραμμές τρία είναι τα είδη του τραιλισμού:
  1. Κλονικός τραυλισμός: το παιδί επαναλαμβάνει πολλές φορές την αρχική συλλαβή της λέξης ή ακόμα και ολόκληρη την λέξη της πρότασης. π.χ. θε-θε-θε-θέλω να πάω σπίτι.
  2. Τονικός τραυλισμός:  το παιδί "μπλοκάρεται" στην κυριολεξία και δεν μπορεί να αρχίσει να μιλάει παρά της προσπάθειες που καταβάλει. Συνήθως συνοδεύεται με κινήσεις-συσπάσεις των μυών του προσώπου, των χειλιών και του λαιμού.
  3. Μεικτός τραυλισμός: εδώ συυπάρχουν τα φαινόμενα τόσο του κλονικού όσο και του τονικού τραυλισμού.
Παιδιά που έχουν καθυστερήσει να αναπτύξουν λόγο έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τραυλισμό.
Συχνό είναι το φαινόμενο τα παιδιά με τραυλισμό να παρουσιάζουν φωνολογική καθυστέρηση ή δυσκολίες στην άρθρωση.
Εκδηλώνεται συχνότερα σε λέξεις που ξεκινούν με σύμφωνο, λόγω μεγαλύτερης μυικής έντασης των συμφώνων και της αυξημένης συχνότητας στις λέξεις.
Καταστάσεις που είναι πιεστικές αυξάνουν τον τραυλισμό, ενώ η φυσιολογική εκφόρτηση συναισθημάτων τον μειώνει.
 Ακόμα ένα σύμπτωμα στην ομιλία των ατόμων που τραυλίζουν είναι η εμβολοφρασία, "μπαλώματα ομιλίας" (π.χ. να, και, χμμμ, εεε) καθώς και η διαταραγμένη αναπνοή.

Οι αιτίες του τραυλισμού:
  1. Συνδυασμός φυσιολογίας (ασταθές νευρικό σύστημα) και ψυχολογίας
  2. Ελλιπής δυνατότητες ομιλίας
  3. Μίμηση
  4. Στρες (ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες)
  5. Ανωμαλίες σε περιοχές του εγκεφάλου
  6. Οργανική βλάβη που εμφανίζεται με την γέννηση
  7. Κληρονομικότητα
Η θεραπεία καλό είναι να ξεκινάει το συντομότερο δυνατό. Έρευνες επανειλημμένα δείχνουν ότι η πρώιμη παρέμβαση αυξάνει σημαντικά τα ποσοστά επιτυχίας στα παιδιά που χρειάζονται θεραπεία. Επιπλέον, μειώνει σημαντικά το χρόνο αποκατάστασης.


Τζιλέρογλου Καλλιόπη Λογοθεραπεύτρια MSc
Ειδικευμένη στις Επικοινωνιακές Διαταραχές κατά την Ανάπτυξη 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου