“Παιδάκι, θες να γίνουμε φίλοι;”

Η μεγαλύτερη αγωνία για το γονιό που μεγαλώνει μοναχοπαίδι, είναι οι παρέες του. Η φιλία. Η επικοινωνία. Να μάθει το παιδί να κάνει φίλους και να μοιράζεται. Να θέτει τα όριά του. Να μάθει να διεκδικεί και να προσφέρει. Θυμάμαι μια μητέρα που μου είχε πει κάποτε πως το σχεδόν καθημερινό της άγχος, είναι να το φέρνει σ’ επαφή με άλλα παιδάκια. Μπορώ να πω, οτι τώρα την καταλαβαίνω…

Πόσο σημαντικό τελικά είναι το κεφάλαιο φιλία; Πόσο βοηθά στη σωστή ανάπτυξη του παιδιού μας; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, Αλεξάνδρα Καππάτου, μας δίνει μερικές σημαντικές συμβουλές, εύκολες στην εφαρμογή τους.

Το μόνο που χρειάζεται είναι συνεργασία με το γονιό, κατανόηση και καλή διάθεση.

Εξάλλου ποιός μπορεί να ξεχάσει τα συναισθήματα που μας γεννούσε η θετική ανταπόκριση στην πάντα διαχρονική ερώτηση που κάναμε κι εμείς όταν ήμασταν μικρά… “Παιδάκι, θες να γίνουμε φίλοι;”

“Kάνοντας παρέα με αγόρια και κορίτσια της ηλικίας του, το παιδί μαθαίνει πώς να πλησιάζει τους άλλους, πώς να το υπολογίζουν οι φίλοι, πώς να συνεργάζεται, αλλά και πώς να επιλύει από κοινού προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Mαθαίνει να σταθμίζει τις δυνάμεις του. Tα παιδιά είναι διαρκώς ανταγωνιστικά: Ποιος τρέχει πιο γρήγορα; Ποιος φτιάχνει πρώτος το παζλ; Ποιος ζωγραφίζει καλύτερα;

Κάνοντας φίλους, το παιδί νιώθει ασφάλεια.

Tο γεγονός ότι ανήκει σε μια ομάδα ομοίων του, του δίνει την απαραίτητη σιγουριά για να γίνεται όλο και πιο αυτόνομο και αποφασιστικό.

Φυσικά, η φιλία δεν έχει την ίδια σημασία σε όλες τις ηλικίες. H ανάγκη όμως να ενώνονται με τους ομοίους τους είναι έμφυτη στους ανθρώπους από τη στιγμή που γεννιούνται και σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Τι μπορείτε να κάνετε

Προσπαθήστε να το ενθαρρύνετε από νωρίς να κάνει φίλους και δημιουργείτε τις κατάλληλες συνθήκες για να το επιτύχει.

Nα του δίνετε ευκαιρίες προκειμένου να συναντά τους φίλους του. Kαλό είναι να το πηγαίνετε σε χώρους –παιδικές χαρές, παιδότοπους, πισίνες– όπου θα έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσει σχέσεις με συνομηλίκους. Τα παιδιά της πόλης, μερικές φορές, δεν είναι εύκολο να κάνουν φίλους.

Nα σέβεστε το χαρακτήρα του και τις ιδιαιτερότητές του, να μην το συγκρίνετε με άλλα παιδιά που είναι πιο κοινωνικά ούτε να το πιέζετε να δημιουργήσει φιλίες, αν το ίδιο δεν θέλει.

Nα δέχεστε τους φίλους του στο σπίτι σας και να τους επιτρέπετε να παίζουν, με την προϋπόθεση ότι θα σέβονται τους κανόνες του σπιτιού σας. (Να μην αλληλοδέρνονται, να μην χοροπηδούν πάνω στους καναπέδες, να μαζεύουν τα παιχνίδια κ.λπ.) Κατά τ’ άλλα όμως θα πρέπει να παρεμβαίνετε όσο το δυνατό λιγότερο, γιατί τα παιδιά έχουν τους δικούς τους κανόνες που πρέπει να σέβεστε.”

monohamogela

Τι είναι η Καζεϊνη;

Η πρωτεΐνη Καζεϊνη που υπάρχει στα γαλακτοκομικά προϊόντα, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, όπως η γλουτένη που υπάρχει σε κάποια δημητριακά όπως το σιτάρι.

•  Μπορεί να προκαλέσει μια αυτοάνοση αντίδραση ή να μιμηθεί ενδορφίνες και, να προκαλέσει μεταβολές στην αντίληψη, τη διάθεση και τη συμπεριφορά.

Επειδή το γάλα είναι μία απαλή υγρή ουσία, υπάρχουν άνθρωποι που το πίνουν σα νερό για να ξεδιψάσουν. 

• Αυτό είναι μεγάλο λάθος καθώς, η Καζεΐνη, βρίσκεται σε ποσοστό 80% μέσα στο γάλα και δημιουργεί μία ΄μάζα’ αμέσως μόλις εισέρχεται στο στομάχι, κάνοντας πολύ δύσκολη την πέψη. 
• Επιπλέον, η Καζεΐνη στο γάλα είναι ομογενοποιημένη.

Ομογενοποίηση σημαίνει: Εξίσωση της περιεκτικότητας του γάλακτος σε λίπος με την ανάδευσή του. Ο λόγος για τον οποίο η ομογενοποίηση είναι κακή είναι επειδή, όταν το γάλα ανακατεύεται, εισχωρεί σ’αυτό αέρας, μετατρέποντας το λίπος του γάλακτος σε οξειδωμένες λιπαρές ουσίες δηλαδή, λίπος σε προχωρημένο στάδιο οξείδωσης.

Ο μηχανισμός δράσης έχει να κάνει με μια αποτυχία ενός συγκεκριμένου ενζύμου που αποσυναρμολογεί τη γλουτένη και την καζεΐνη, μια διαδικασία της πέψης που είναι αναγκαία στο σώμα μας για την απομάκρυνση των θρεπτικών συστατικών αυτών των πρωτεϊνών. Λόγω της αποτυχίας αυτού του ενζύμου να κάνει τη δουλειά του, παραμένει ένα άπεπτο τμήμα των πρωτεϊνών που επιβιώνουν και, στο ανοσοποιητικό σύστημα αυτό το κομμάτι μοιάζει με ιό.

Στη συνέχεια, θεωρώντας ότι πρόκειται για ιό, το σώμα μας προκαλεί ανοσοποιητική άμυνα αντίδρασης για την προστασία του οργανισμού μας από τον «εισβολέα». Επειδή αυτό το κομμάτι γλουτένης ή καζεΐνης είναι παρόμοιο με διάφορες ασθένειες που προκαλούν οι ιοί, το σώμα μας θα δημιουργήσει μια σύνθετη αντίδραση, μια αυτοάνοση αντίδραση, για την οποία υπάρχει η υποψία ότι παίζει ρόλο στην εμφάνιση διαβήτη τύπου Ι, στη σκλήρυνση κατά πλάκας και στον αυτισμό. Πολύπλοκες ανοσολογικές αντιδράσεις, δημιουργούν βλάβες σε διαφορετικούς ιστούς σε διαφορετικούς ανθρώπους και έτσι το φάσμα των ασθενειών ποικίλει.

• Επίσης, το αχώνευτο κομμάτι της γλουτένης ή καζεΐνης μοιάζει με ναρκωτικό όπως το όπιο, το οποίο έχει σημαντική επίδραση στη συμπεριφορά και το μυαλό μας.  

Posted in: kazeini,milk,γάλα,καζεΐνη

Read more: http://doherbalfit.blogspot.com/2011/11/blog-post.html#ixzz2VYx6H7d2

Δίαιτα χωρίς γλουτένη

Όσοι έχετε ξεκινήσει τη δίαιτα χωρίς γλουτένη στα παιδιά σας πρέπει να έχετε πολύ υπομονή και επιμονή. Για να φανούν τα αποτελέσματα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 5-6 μήνες, όσο είναι και το διάστημα που κάνει ο οργανισμός να αποβάλει τη γλουτένη. Αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο γιατί το πρώτο διάστημα το παιδί θα ζητάει επίμονα κάτι με γλουτένη (πχ. ψωμί, κουλούρι κα.), αλλά σιγά σιγά θα αρχίζει να «καθαρίζει» το μυαλό και τότε θα δείτε μεγάλες αλλαγές στην συμπεριφορά του και όχι μόνο. Κρατήστε ένα αυστηρό πρόγραμμα στη διατροφή του και στο τέλος θα ανταμειφθείτε!!

Η Αλφαβήτα σε εκπαιδευτικά βίντεο! (Βίντεο)

Μια σειρά από εκπαιδευτικά βιντεάκια με θεματολογία τα γράμματα της αλφαβήτας (α-ω). Με παιγνιώδη τρόπο μπορεί να γίνει η πρώτη επαφή του παιδιού με τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτας. Διασκέδαση και μάθηση, παιχνίδι και γέλιο, ιδανικοί συνδυασμοί για τα πρώτα βήματα του παιδιού στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Δείτε τα όλα, είναι υπέροχα…

 Η Αχτένιστη Αγελάδα (Α)

Ο Βιολιστής Βάτραχος (Β)

 Ο Γουρλομάτης Γάιδαρος (Γ)

 

Ο Δακρυσμένος δράκος (Δ)

 

Ο Ερωτευμένος Ελέφαντας (Ε) 

Το Ζηλιάρικο Ζουζούνι (Ζ)  

Ο Ιπτάμενος Ιπποπόταμος (Ι)

 

 3 Κοκκαλιάρες Καραμέλες (Κ)

 

Το Λαχανιασμένο Λεωφορείο (Λ)

 

Η Ντροπαλή Ντομάτα (Ν)

 

 Ο Ονειροπαρμένος Ορειβάτης (Ο)

 

 Η Πολυλογού Παντόφλα (Π)

 

 Το Τρομερό Ταμπούρλο (T)

 

Το Ωραίο Ωρολόγιο (Ω)

 

πηγη: nipio.net   

 

 
Μην παραλείπετε και μην αδιαφορείτε για τις αρθρωτικές δυσκολίες του παιδιού στην προσχολική ηλικία. Σε σχολικό επίπεδο μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα χωρίς λόγο. Η έγκαιρη πρόληψη είναι πολύ σημαντική

Κακό στον βρεφικό εγκέφαλο κάνουν οι γονεϊκοί καβγάδες

 

Οι ήχοι δύο φωνών που καβγαδίζουν επηρεάζουν τον τρόπο που ο εγκέφαλος των βρεφών επεξεργάζεται τον συναισθηματικό τόνο μιας φωνής, υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές σε άρθρο τους που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Psychological Science. 

Ο εγκέφαλος των βρεφών «αφυπνίζεται» στο άκουσμα του θυμωμένου τόνου της ανθρώπινης φωνής, ακόμη και όταν εκείνα κοιμούνται. 

Ο βρεφικός εγκέφαλος είναι εξαιρετικά εύπλαστος. Το περιβάλλον και τα γεγονότα τα οποία βιώνουν συντελούν στη διάπλαση του εγκεφάλου, θετικά και αρνητικά. Το στρες λόγω κακομεταχείρισης ή ανατροφής σε ιδρυματικές συνθήκες μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά την ανάπτυξη του παιδιού. Αλλά η αμερικανική μελέτη δείχνει ότι, ακόμη και το μέτριο στρες μπορεί να επηρεάσει τη βρεφική εγκεφαλική λειτουργία. 

«Μας ενδιέφερε να δούμε κατά πόσο μια κοινή πηγή πρώιμου άγχους στη ζωή του παιδιού -όπως ο καβγάς μεταξύ των γονέων- παίζει ρόλο στη βρεφική εγκεφαλική λειτουργία», εξηγεί η συγγραφέας της μελέτης Άλις Γκράχαμ, από το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον. 

Η ερευνήτρια και οι συνεργάτες της εξέτασαν τους εγκεφάλους 20 βρεφών (από έξι μηνών έως και ενός έτους) κατά τη διάρκεια του ύπνου, με λειτουργική μαγνητική τομογραφία. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, τα βρέφη άκουγαν ασήμαντες φράσεις από μια ανδρική ενήλικη πολύ θυμωμένη, λίγο θυμωμένη, χαρούμενη ή ουδέτερη φωνή. 

Η εγκεφαλική λειτουργία των βρεφών είχε διακριτά πρότυπα ενεργοποίησης σε κάθε διαφορετικό συναισθηματικό τόνο φωνής. 

Συγκριτικά με τα βρέφη που μεγάλωναν σε «υγιή» οικογενειακά περιβάλλοντα, εκείνα που αναπτύσσονταν σε συνθήκες έντονων οικογενειακών καβγάδων (σύμφωνα με τις αναφορές των μητέρων) είχαν μεγαλύτερη ανταπόκριση στην πολύ θυμωμένη φωνή σε εγκεφαλικές περιοχές που σχετίζονται με το στρες και την συναισθηματική ρύθμιση, τον πρόσθιο εγκεφαλικό φλοιό του προσαγωγίου, την ουραία, τον θάλαμο και τον υποθάλαμο. 

Παλαιότερες μελέτες σε πειραματόζωα είχαν δείξει ότι, οι συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου επηρεάζονται από το στρες στα πρώιμα στάδια της ζωής και η παρούσα μελέτη αποδεικνύει ότι παρόμοιο φαινόμενο παρουσιάζει και ο βρεφικός εγκέφαλος. 

«Τα ευρήματα δείχνουν ότι τα βρέφη έχουν επίγνωση των γονεϊκών διαφωνιών και οι καβγάδες αυτοί επηρεάζουν τον τρόπο που ο εγκέφαλός τους διαχειρίζεται το στρες και τα συναισθήματα», υπογραμμίζει η Δρ Γκράχαμ.

πηγή: www.iatrognosi.gr

Η συνέντευξη του πρώτου δασκάλου με Σύνδρομο Down

Ο 34χρονος Ισπανός Πάμπλο Πινέδα είναι ο πρώτος στην Ευρώπη πτυχιούχος πανεπιστημίου που έχει σύνδρομο Down. Χρειάζεται να περάσει ακόμη τέσσερις εξετάσεις, για να πραγματοποιήσει το όνειρό του: να γίνει δάσκαλος.

Αυτό δεν είναι τόσο ασυνήθιστο: στην Ισπανία το 85% των παιδιών με σύνδρομο Down πηγαίνουν στο κανονικό σχολείο. Η WELT ON LINE μίλησε με τον Πινέδα για τη μάθηση, την “καθυστέρηση” και για τα υπερπροστρατευμένα παιδιά.

Ο Πάμπλο Πινέδα τελείωσε τις σπουδές του παιδαγωγού και αυτό το Μάρτη έκανε την πρακτική εξάσκηση στην Κόρδοβα. Ο Πινέδα αυτήν την εποχή προετοιμάζεται για τις εξετάσεις για την άδεια άσκησης επαγγέλματος και του μένουν μόνο τέσσερις εξετάσεις για να τελειώσει τις σπουδές του στην ψυχολογία και παιδαγωγικά. Στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Μάλαγκα στα τέλη Απρίλη προβλήθηκε η ταινία «Και εγώ επίσης» που είναι εμπνευσμένη από τη ζωή του Πινέδα και στην οποία ο ίδιος κρατά τον βασικό ρόλο: Ζωή, Αγάπη, Λύπη και Χαρά κατά τη διάρκεια των σπουδών. Με τον Πινέδα μίλησε ο Jan Marot.

WELT ONLINE: Πώς βιώσατε προσωπικά το σύνδρομο Down;

Πάμπλο Πινέδα: Δεν ήταν οι γονείς μου που μου το είπαν. Ήταν ο δάσκαλός μου. Ήμουν περίπου εφτά χρονών, όταν με ρώτησε αν ήξερα τι είναι το σύνδρομο Down. Φυσικά απάντησα ναι. Με κοίταξε έντονα και μου εξήγησε τη γενετική του σύνδρομου Down. Στην ηλικία αυτή ήταν πραγματικά πολύ σκληρό. Για μένα αυτό ακουγόταν σαν αραμαϊκά. Ήταν πολύ βαρύ. Του έθεσα μόνο δύο ερωτήσεις: «Είμαι χαζός;» Απάντησε : «Όχι.» «Μπορώ να συνεχίσω να πηγαίνω στο σχολείο με τους φίλους μου;» Απάντησε : «Κανένα πρόβλημα» . Τα υπόλοιπα μου ήταν παντελώς αδιάφορα.

WELT ONLINE: Όπως η πλειοψηφία των παιδιών με σύνδρομο Down στην Ισπανία. Το 85% πηγαίνουν σε ένα κανονικό σχολείο.

Πινέδα: Ναι, τώρα. Όμως παλαιότερα δεν υπήρχε η ένταξη. Αυτό είναι η κορυφή μιας ανάπτυξης. Εγώ ήμουνα ο πρώτος μαθητής με σύνδρομο Down που πήγα σε ένα δημόσιο σχολείο.

WELT ONLINE: Τι αναμνήσεις έχετε από τα χρόνια του σχολείου;

Πινέδα: Στο σχολείο διασκέδαζα πολύ, περνούσα πολύ καλύτερα απ’ ό,τι με τους φίλους μου. Είχα υπέροχες, ενδιαφέρουσες και πολύ σκληρές εμπειρίες. Συνολικά ήταν μια απίστευτα πλούσια φάση της ζωής μου. Υπήρχαν καλύτερες και χειρότερες μέρες. Ιδιαίτερα η εφηβεία ήταν σκληρή. Αλλά αυτή είναι πάντα μια δύσκολη περίοδος. Εγώ δεν μπορούσα μερικές φορές να ζήσω με το σώμα μου και μέσα σ’ αυτό

WELT ONLINE: Γιατί επιλέξατε τις παιδαγωγικές σπουδές;

Πινέδα: Σαν παιδί είχα πολλές ιδέες. ΄Ηθελα να γίνω δικηγόρος, κατόπιν δημοσιογράφος. Τότε ένας καθηγητής και μέντοράς μου με συμβούλεψε να γίνω δάσκαλος, γιατί τα παιδαγωγικά προσφέρουν περισσότερες επιλογές. Μου είπε ότι οι άλλες επιστήμες είναι σκληρές και ανταγωνιστικές. Δεν το έχω μετανιώσει ούτε δευτερόλεπτο. Μου αρέσει να εργάζομαι με παιδιά, νιώθω πολύ χρήσιμος.

WELT ONLINE: Ακολουθείτε αυστηρά κάποιο σταθερό ημερήσιο πρόγραμμα μελέτης;

Πινέδα: Από το τίποτα βγαίνει τίποτα. Μελετώ περίπου 6-7 ώρες τη μέρα. Τα βράδια τα έχω ελεύθερα. Διαβάζω πάντα με μουσική. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, οι σπουδές δεν είναι εύκολες και το σύνδρομο Down με περιορίζει κατά 30% , πράγμα που τις καθιστά δυσκολότερες. Ο καθένας πρέπει να παλεύει για το μέλλον του.

WELT ONLINE: Τι σημαίνει και τι σημασιοδοτεί το είναι κανείς ο πρώτος με σύνδρομο Down πτυχιούχος στην Ευρώπη;

Πινέδα: Είναι μια μεγάλη ευθύνη. Γνωρίζω ότι οι πατέρες και οι μητέρες που έχουν παιδιά με σύνδρομο Down χρειάζονται κάποιον να τους δείξει και να τους πει : «Το παιδί σου μπορεί να το κάνει αυτό». Και τα μέσα μπορούν να συνδράμουν, καθώς ψάχνουν για αξιόλογες ειδήσεις. Θέλω να δώσω πρόσωπο σε ένα κομμάτι του πληθυσμού , που σχεδόν ποτέ δεν θεωρείται αντικείμενο είδησης. Αρέσω στα μέσα – μου τηλεφωνούν τριάντα φορές τη μέρα. Αυτό είναι μερικές φορές εξαντλητικό.

WELT ONLINE: Σας έχουν ήδη προσφέρει θέσεις εργασίας;

Πινέδα: Όχι ακόμη. Όταν πετύχω τις εξετάσεις και πάρω την άδεια άσκησης επαγγέλματος του δάσκαλου, θα πλησιάσω το στόχο μου, να έχω δηλαδή ένα σταθερό εισόδημα. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας στη Σεβίλλη συγκατοικούσα με ένα συνάδελφο. Για μένα έχει μεγάλη σημασία να οργανώσω την ανεξαρτησία μου .Δεν ξέρω ακόμη πού θα εργαστώ. Μπορεί στην επιμόρφωση, στον επαγγελματικό προσανατολισμό, στην συμβουλευτική, ποιος ξέρει. Είμαι ευέλικτος

WELT ONLINE: Τι είναι, κατά τη γνώμη σας, η « οπισθοδρομική / καθυστερημένη κοινωνία»;

Πινέδα: Το μεγαλύτερο έλλειμμα της κοινωνίας είναι το ότι δεν μπορεί να κατανοήσει τη διαφορετικότητα. Λόγω της έλλειψης κατανόησης κολλά κάποιος/ α ταμπέλες. «Οι ομοφυλόφιλοι», «οι Ξένοι/ μετανάστες» και φτάνει μέχρι του σημείου «Οι γυναίκες» .Χωρίζουν σε ομάδες, δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν «το διαφορετικό». Το απομονώνουν , το απλοποιούν ή το αποφεύγουν με κάθε τρόπο. Δημιουργούνται στερεότυπα, προκαταλήψεις μέχρι και λέξεις, όπως “discapacidad” (ανικανότητα) στα ισπανικά για να δηλωθεί η έννοια της υστέρησης ή καθυστέρησης..

WELT ONLINE: Ποια εναλλακτική λύση θα υπήρχε για σας; Διότι και η ισπανική λέξη «Minusvalido» («κατώτερος/ κατώτερης αξίας») δεν είναι σε καμιά περίπτωση κατάλληλη…

Πινέδα: Είναι προσβολή να αποκαλείς κάποιον «ανίκανο» ή «καθυστερημένο». Γιατί να μην τον αποκαλείς «αλλιώτικο» ή « διαφορετικό άνθρωπο»; Με τον όρο σύνδρομο Down περιγράφεται μια γενετική μετάλλαξη κατά την οποία το χρωμόσωμα 21παρουσιάζεται τρεις φορές (εξού και ο όρος τρισωμία -21).

WELT ONLINE: Ποια είναι η γνώμη σας για την έκτρωση εμβρύων στα οποία έχει προγεννητικά διαγνωστεί κάποια καθυστέρηση, πράγμα που αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης αυτή την εποχή στη Γερμανία;

Πινέδα: Είμαι αντίθετος στην έκτρωση. Όχι για ηθικούς λόγους αλλά λόγω της εμπειρίας μου. Είναι δύσκολες καταστάσεις και εμπειρίες ,αλλά σε εμπλουτίζουν ως άνθρωπο. Εξαιτίας της έκτρωσης κάποιος/α δεν θα τις βιώσει ποτέ .Γονείς με παιδιά που είναι «διαφορετικά» γίνονται καλύτεροι γονείς. Γίνονται ανεκτικότεροι και πιο αλληλέγγυοι. Δεν είναι καλό να επιλέγεις ένα παιδί “`a la carte”. Σε τελική ανάλυση επιλέγουμε το τέλειο. Και όταν όλοι είναι ίδιοι, τότε είμαστε σε πολλά φτωχότεροι. Ακόμη και τα λουλούδια διαφέρουν ,αλλά όλα είναι όμορφα.. Αυτή η τάση για ομογενοποίηση είναι κακή .Όταν όλοι σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο, έχουν την ίδια εμφάνιση, είναι όλοι ομοιόμορφοι, αυτό είναι ο Φασισμός.

WELT ONLINE: Η ταινία, που είχε τη ζωή σας ως έμπνευση, είχε ρομαντικά στοιχεία (στιγμές). Ονειρεύεστε να κάνετε τη δική σας οικογένεια;

Πινέδα: Αυτό είναι δύσκολο. Η λογοτεχνία για το σύνδρομο Down στρέφεται κυρίως γύρω από τη γενετική, την αντίληψη ή τη συμπεριφορά. Ποτέ δεν συζητιέται η συμπάθεια μεταξύ ανθρώπων με σύνδρομο Down. Σ’ αυτό ακριβώς φαίνεται η μεγάλη δύναμη της ηθικής. Στην Ισπανία, μετά από 40 χρόνια δικτατορίας του Φράνκο και με μια σταθερά διαμαρτυρόμενη καθολική εκκλησία, αυτό αποτελεί θέμα ταμπού. Είναι δύσκολο να μιλήσεις για σεξ. Πρέπει τελικά κανείς να διαχωρίσει την ηθική από την πράξη. Μερικά Μέσα έχουν μια σχεδόν άρρωστη απληστία να δημιουργούν εντυπώσεις (να προκαλούν). Αρνήθηκα μια πρόσκληση για συμμετοχή σε ένα talk show, που ονομάζεται “La Noria” όπου το θέμα θα ήταν σχετικό με Σεξ και Αναπηρία. Μου ήταν αδύνατο να πάω, είναι πολύ προκλητικό και μόνο για δημιουργία εντυπώσεων. Αυτό είναι ένα ιδιωτικό, ακανθώδες θέμα, ακόμα και κάποιοι φίλοι μου με απέτρεψαν από το να συμμετέχω. Και οι άνθρωποι της τηλεόρασης έμειναν άναυδοι μετά την άρνησή μου.

WELT ONLINE: Στην Αυστρία και στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του ναζισμού δολοφονήθηκε αμέτρητο πλήθος ανθρώπων με σύνδρομο Down Από μεταπολεμικές μελέτες για χρόνια ήταν διαδεδομένη η εντύπωση ότι το σύνδρομο Down συνδέεται με προσδόκιμο ζωής τα 30 χρόνια;

Πινέδα: Αυτά είναι μύθοι που δημιουργούνται σύμφωνα με την ιστορία των κρατών και της επιστήμης. Η κατάσταση σήμερα είναι τελείως διαφορετική. Φτάνουμε στα γηρατειά. Εξαρτάται από το πόσο υγιείς διατηρούμαστε , σωματικά και πνευματικά. Εγώ, όπως και πολλοί νέοι άνθρωποι με σύνδρομο Down ήμουν υπέρβαρος. Με γυμναστική και σωστή διατροφή έχασα 12 κιλά. Είχα, επίσης, την τύχη να μεγαλώσω σε μια οικογένεια με πνευματικά ενδιαφέροντα. Με εφημερίδες και μια βιβλιοθήκη γι’ αυτό από πολύ νωρίς είχα περιέργεια και ενδιαφέροντα. Όταν απαγορεύεις σε κάποιον την καλλιέργεια, κατά έναν τρόπο τον σκοτώνεις.

WELT ONLINE: Ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το ουσιαστικό κατά την ανατροφή παιδιών με σύνδρομο Down;

Πινέδα: Η Αυστρία, η Ελβετία και η Γερμανία πολιτισμικά διαφέρουν από την Ισπανία. Ίσως εκεί (Ισπανία) με καταλαβαίνουν περισσότερο. 1ον: Πρέπει να συμπεριφέρεστε στο παιδί σας όπως σε ένα παιδί και όχι όπως σε έναν «ανάπηρο». Έτσι πρέπει να το αναθρέψετε και να το εκπαιδεύσετε (μορφώσετε). Πρέπει να μιλάτε με το παιδί σας, γιατί ο χειρότερος εχθρός για τα παιδιά με σύνδρομο Down. είναι η σιωπή. Δεν πρέπει να έχετε κανένα κόμπλεξ . Βγείτε μαζί τους έξω στον κόσμο. Πρέπει να δείξετε στους άλλους ότι αυτό είναι το παιδί σας. Δεν πρέπει ποτέ να είστε υπερπροστατευτικοί, ποτέ. Πρέπει να του δίνετε φυσικά και πνευματικά ερεθίσματα και έτσι να το διδάξετε να είναι αυτόνομο. Γιατί τι θα συμβεί όταν κάποτε δεν θα είστε πια κοντά του ως γονείς;

 Μετάφραση: Μαρίνα Μάλλιου

 Πηγές: Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών  , http://apolasos.wordpress.com/